εθνικες εκλογες 2009 #2

πατηστε πανω στην εικονα για καλυτερη αναλυση. προσεξτε τον υποψηφιο του λαος...

απορια #δε θυμαμαι.

απορια. τεραστια. δεν ξερω ετσι μου ηρθε τωρα οπως ετοιμαζομουν να παω στο κρεβατι.

γιατι ενω οι γυναικες μαγειρευουν κατα κανονα, οι καλυτεροι σεφ ειναι αντρες ?

γιατι δεν υπαρχουν γνωστες γυναικες ζωγραφοι ?

γιατι οι ποιητες λεγονται ποιητες και οχι ποιητριες? δηλαδη γιατι δεν ειναι τοσες πολλες ? και λογοτεχνες επισης.

ειναι αληθεια οτι πισω απο καθε ισχυρο αντρα κρυβεται μια ακομα πιο ισχυρη γυναικα?

γιατι δεν υπαρχουν γυναικες τρανσεξουαλ?

μπορει καποιος να μου απαντησει αυτες τις αποριες? πλιζ.

προμπλεμ.

σημερα παραδεχτηκα πως εχω προβλημα. ναι εχω προβλημα με το πρωϊνο ξυπνημα. τεραστιο προβλημα για την ακριβεια. καποιοι συνηθιζουν να λενε πως το πρωϊνο ξυπνημα ειναι τρομοκρατια, τωρα που το ξανασκεφτομαι εκτος απο τρομοκρατια ειναι απολυτως χοντραδα, κακογουστο και ανεπιτευκτο. ανεπιτευκτο εαν εχεις κοιμηθει μετα τις 1-1.30 τα μεσανυχτα και γενικοτερα εαν το πρωι βρεχει αρκετα ωστε να απολαμβανεις την βροχη απο τη κρεβαταρα σου. ή εστω αν δεν εινα και κρεβατι, τον καναπε που εχεις μετατρεψει ή τον καναπε που μετατρεπεται σε κρεβατι. θα μου πειτε βεβαια πως το αν θα ξυπνησεις εξαρταται απο το ΠΟΣΟ πρεπει να ξυπνησεις. δηλαδη αν πρεπει να πας για δουλεια, πρεπει να ξυπνησεις. αν εχεις να πας να κανεις ακτινογραφιες πρεπει να ξυπνησεις, αν εχεις να προλαβεις κανενα αεροπλανο πρεπει να ξυπνησεις. και αν πρεπει να πας για εξεταση μαθηματος, πρεπει να ξυπνησεις και να πας.. θεωρητικα παντα. γιατι εγω σημερα δεν πηγα. ειχα βαλει στοχο να ξυπνησω στις 6.40 να κανω τα ντουζ μου τα σκοτζεζικα, να παρω την πρωϊναρα μου και να ερθει το αρσενικο μου ετερο ημισυ εδω στο νησι να με παρει και να φυγουμε κατα τις 7.15 να παμε να πιασουμε καμια αξιοπρεπη θεση στο αμφιθεατρο. και με επαιρνε καποιος τηλεφωνα το πρωϊ να ξυπνησω. αυτος ηταν σιγουρα, δεν μπορουσα ουτε να σηκωθω. λες και δεν ειχα μυς να στηριξω χερια και ποδια. και κατα ενα περιεργο τροπο ο σπαστικος ηχος του τηλεφωνου του σπιτιου μου (που το μισω ειναι ενα τηλεφωνο γραφειο που καβατζωσα απο τη μανα μου) με νανουριζε μεσα στη μαστουρα του υπνου. δεν τα καταφερα. οχι πως θα το περνουσα το μαθημα αλλα ετσι για το ντάϊ τράϊν που λενε και οι αμερικανοι. και ηθελα να παω γιατι ειχα παρα πολυ καιρο να ξυπνησω τοσο νωρις, απο την προηγουμενη εξεταστικη (του ιουνιου) αλλα και πιο πολυ γιατι μετα θα πηγαινα για καφε με τους συναδελφους μου, στο καφε που συνεχως παμε διπλα στη παραλια. εκει που σκαει το κυμα δηλαδη. ναι ναι, ζηλεια ψωρα, και κανει και τον καφε τον κανει σουπερ καλο και 11 το πρωϊ θα ειχαμε τελειωσει , και θα πιναμε την καφεδια μας, και θα πηγαιναμε να φαμε τις φαγηταρες μας μετα καπου και μετα θα πηγαιναμε σπιτι και θα ριχναμε κανα υπνο ξεγυρισμενο μεσημεριανο, παουερναπ και τσουπ απογευματακι παλι προετοιμασια για το επομενο μαθημα το αυριανο ΠΟΥ ΠΑΛΙ ΓΑΜΩ ΤΟ ΣΙΣΤΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΣ 8 Η ΩΡΑ ΤΟ ΠΡΩΪ . ενταξει δεν τρεχει τιποτα θα περασει και το αυριανο, δηλαδη εχεις τους μαλακες που βαζουν δυσκολα θεματα εχεις και να ξυπνησεις τοσο πρωϊ, μαλλον δεν θα περασει ποτε. δηλαδη δεν φταινε αυτοι εγω φταιω που δεν μπορω να ξυπνησω. και το χειροτερο ειναι ο υπνος μετα, με τις τυψεις να σου επιτιθονται και τους εφιαλτες σα σηριαλ στο υποσυνειδητο. και να ξυπνας ακριβως 11.02 ...
"το πρωϊνο ξυπνημα ειναι υγεια ρε τοσιο", θυμαμαι να λεει ο πατερας μου, "εισαι παραγωγικος, κανεις πραγματα, κερδιζεις τη μερα σου, κερδιζεις τη ζωη σου." μολις τωρα ανακαλυψα γιατι στη ζωη μου χανω παντοτε τα παντα.

μπαναννας

τωρα που ημουν εξω για καφε, σκεφτομουν αυτο με τις μπανανες, για μια αννα και για ενα ανανα. σκεφτομαι τι σχεση εχουν μεταξυ τους αυτα. ενταξει το πρωτο και το τριτο, η μπανανα και ο ανανας ειναι φρουτα και μαλιστα τα βρισκεις σε ζεστα κλιματα, ειναι και κιτρινα, η αννα που κολλαει ομως? εχει σχεση το ονομα αννα με ανανα και μπανανα. ακουγεται σα να εχουν σχεση. αν βγαλεις στο μπανανα το μι και το πι θα γινει ανανα? καποιος βιολογος, βιοτεχνολογος μπλα μπλα μπλα, που του αρεσουν η γλωσσολογια και οι γλωσσοδετες πρεπει να το ερευνησει το θεμα . π.χ. αν βγαλει απο τη μπανανα μερικα συστατικα -που αντιστοιχα ειναι το γραμμα μι και το γραμμα πι- θα μπορεσει να την μεταμορφωσει σε ανανα ή με τα συστατικα που μενουν να δημιουργησει ενα ανανα? καποιου επιστημονα που να του αρεσουν οι γλωσσοδετες π.χ. "κοραλι ψιλοκοραλο και ψιλοκοραλακι. "νερο, λιναρι, νερολιναρο, νεροκαθαρολιναρο", και να διαβαζει ιουλιο βερν. προυποθεση. δηλαδη τι να διαβαζει ο ανθρωπος, να τα εχει διαβασει οταν ηταν μικρος, αντε οσο ηταν φοιτητης. να νοιωθει λιγο.
οσο λοιπον αυτος ο δευτερος τροπος με τα συστατικα που μενουν μου φαινεται πιο κοντα στο ρασιοναλισμο και πιο επιστημονικος καθοτι οι συγχρονοι επιστημονες πιστευουν στο θεο δαρβινο και οχι στο θεο που πιστευομε ολοι εμεις που δεν ειμαστε επιστημονες, τοσο βασιμος αρχιζει να ακουγεται και ο πρωτος τροπος. ισως ομως ενας χημικος ομως καποτε να αποδειξει τον πρωτο τροπο. δηλαδη να μεταμορφωσει μια μπανανα σε ανανα. εξισου ενδιαφερον θα ηταν για την επιστημη η μεταμορφωση ενος ανανα σε μπανανα.δηλαδη να προσθεσει στον ανανα καποια στοιχεια-συστατικα και να δημιουργησει μια μπανανα. οχι να μεταλλαξει. να την δημιουργησει εκ νεου.γιατι ειμαστε και κατα των μεταλλαγμενων αλλωστε.
η αννα με το μαλλι ανανα που τρωει μια μπανανα δεν ξερω που κολλαει σε επιστημονικο επιπεδο, ισως να ειναι απλα ωραιο ονομα. εδω ομως κατι δεν μου καθεται καλα. γιατι τα δυο πρωτα ελεμεντς ειναι φρουτα, ενω η αννα ειναι ανθρωπος. (αηδιες του τυπου τι φρουτο ειναι η αννα ειναι απλα γελοιες αηδιες) η μπανανα και ο ανανας ειναι κιτρινα γενικοτερα σε ποσοστο 70-80 επι τις εκατο, ενω η αννα ειναι λευκη. εκτος κι αν ειναι ντυμενη στα κιτρινα. πως λεμε μαρια με τα κιτρινα. εμενα παλι το ονομα κατερινα με παραπεμπει σε κιτρινο και το αννα σε κοκκινο η πρασινο. τελος παντων εαν θελουμε η αννα να ειναι κιτρινη πρεπει να ειναι ισως ασιατισσα. σα το τραγουδι της λιλιπουπολης, μια κολυμβητρια κινεζα, κανει βουτια στη μαγιονεζα. και φοραει κιτρινο μαγιο μπικινι μπλα μπλα μπλα, η μαγιονεζα τι χρωμα εχει αληθεια, δηλαδη ολοι ξερουμε τι χρωμα εχει αλλα πως το εκφραζουμε? λευκο ε? μπα, ασπρη και ελαφρα κιτρινωπη τωρα που κοιταω καλυτερα. εκτος και αν βαλεις περισσοτερο χυμο λεμονιου οποτε κιτρινιζει περισσοτερο. ξεφυγα, αλλωστε η μαγιονεζα δεν εχει καμια σχεση με τον ανανα και με τη μπανανα ασε που ο συνδιασμος τους προκαλει εμετο. ετσι λοιπον η αννα πρεπει να ειναι ασιατισσα. η ασιατισσες ομως εχουν ονοματα οπως του δυτικου κοσμου? δηλαδη μπορει μια ασιατισσα να την λενε αννα? ή μαργαριτα? ή σαρα? ή τζοάνα? δεν νομιζω. ή μηπως κανω λαθος? διορθωστε με αν δεν ειναι ετσι. επισης το αννα ταιριαζει πιο πολυ ηχητικα παρα γραμματικα με τα γλυκυτατα φρουτα καθως διαθετει δυο νι ενμεσω δυο αλφα κολλητα κολλητα, ενω τα φρουτα εχουν το συνδιασμο αλφα και νι χωρις περαιτερω κολλητηλικια. και απο αποψη συμμετριας να το δουμε δεν ταιριαζει αφου ως προς καποιο αξονα εχουμε αν | να (ωραιο) ενω στα αλλα δυο η συμμετρια γαμιεται.
εν κατακλειδι ο ανανας μπορει να γινει μπανανα και τουμπαλιν ενω η αννα δεν μπορει να γινει τιποτα απο αυτα. που ξερεις εχει προχωρησει πολυ η επιστημη και η τεχνολογια στις μερες μας. πρεπει να το ψαξει αυτο για την αννα ο επιστημονας που θα ψαξει για τα δυο προαναφερθεντα φρουτα. τον λυπαμαι. πολυ δουλεια. μαλακια.


Σημειωση: καλο ειναι να αποφευγουμε να χρησιμοποιουμε την λεξη μπανανα με την γενικη της (και να χρησιμοποιουμε τις 3 υπολοιπες κλισεις αναλογως την περισταση). ΚΑΙ να να αποφεγουμε την χρηση του ανανα σε ονομαστικη . εαν φυσικα ολα τα παραπανω θελουμε να πετυχουν.

πως να ανοιξεις μια μπανανα

σχεδον ολοι ξερουμε οτι δεν προερχομαστε απο τον ανταμ και την ευα αλλα προερχομαστε απο τους χιμπατζηδες εχοντας τους πιθηκους προγονους και οτι οι γοριλλες ειναι θειοι μας (η θεια σου η μελαχρινη με τα τεραστια βυζια δεν ειναι ουτε ηταν πιθηκοειδες μην ανησυχεις), τελοςπαντων με τα οικογενειακα μας δεν τα πηγαινα ποτε καλα, τωρα το πρωι σηκωθηκα να φαω πρωϊνουλι και μαζι με αυτο βρηκα το εξτριμλι ιντερεστινγ παρακατω βιντεο. ειμαι σιγουρος οτι ολοι στα παιδια σας ετσι θα τους μαθετε να ανοιγουν τις μπανανες. επειδη καποτε το διαβασατε στο μπλογκ αυτο.

fontaine de medicis

FONTAINE DE MEDICIS

Ι know a secluded corner in a large park

where even loving couples never dare go,

for darksome waters lie there chockablock with rotted leaves,

and deep-green shadows droop in their aqueous veils.

There stand stone benches, ivy-trellised,

and naked statues, moss-clad,

and a deadly quiet but for the murmurous

lamentation of mysterious waters that goes on and on.

There Ι've always seen unknown and sallow women

as though without age, with no life in their eyes,

spread on their knees their eternal embroideries,

and pallid youths holding books in their hands:

yet those never embroidered and these never read,

but lost in thought gazed on the dark, stagnant waters.

C. Ouranis

Μετάφραση Γιάννης Γκούμας

λεγκς.(legs)

συγγενειες.

ευχαριστω ενα φιλο απο την ναυπακτο για το λινκ.

δε πιουκερ γκέΙμ

το ιντερνετ ειναι υπεροχο.
και αυτο το παιχνιδι παρακατω.

Puker Find somewhere safe to chuck up.

ΠΛΕΊ ΔΙΣ ΓΚΕΊΜ ΦΟΡ ΦΡΙ ΝΑΟΥ!!!

παιξε οσο μπορεις,
ειδικα αν εχεις εξεταστικη ή
αν βαριεσαι στο γραφειο.

που πηγαν 6 χρονια γαμω το σιστο

αυτο το βιντεο ειναι πολυ απωθημενο, ηθελα εδω και πολυ καιρο να το ποσταρω αλλα δεν μου ειχε δωθει η ευκαιρια. ε σημερα που εδωσα το πρωτο μαθημα γαμω το σπιτι τους, το ριχνω. πονεμενο και αληθινο, οσο τιποτα. οσο τιποτα.

και αντε γεια, ολοι μας ειμαστε εντελως φλωροι.

γειαχαρανταν

πατηστε επανω στη φωτογραφια και πειτε μου τι σας θυμιζει.

4 ερωτησεις για να μπω στο κλιμα λιγο.

ενα απο τα πιο συγκινητικα πραγματα που μπορει να σου συμβει ειναι να πας στο σουπερμαρκετ διψασμενος και να δεις οτι στις μπιρες εχει προσφορες. στις 5 αλφα εχει τη μια δωρο. (δεν λεω πια αλυσιδα το κανει αυτο)

για πρωτη φορα μετα απο 4 χρονια, γυρισα σπιτι μου και δε βρωμουσε. απλα ειχα αφησει ολα τα παπουτσια στο μπαλκονι.

οταν γυρισεις ξημερωματα σπιτι σου μετα απο ταξιδι, φας τυροπιτιες ολοφρεσκες απο το φουρνο διπλα, (με ολοφρεσκοτατο μιλκο παντα) και μετα πας για υπνο, τοτε ξεκινας την μερα σου η απλα την τελειωνεις?

τι μερα ειναι?

1 δωρο για τη μαμαμαμαμαμα.

το χειμωνα που μας περασε ειδα τη μανα μου να φοραει αυτο, μολις το ειδα τα χριστουγεννα που την επισκεφθηκα, φρικαρα και την εκραξα, αλλα οταν αντεληφθειν οτι ειναι αρκετα πιο ζεστο απο οτιδηποτε αλλο σκεφτηκα οτι η μαμα κρυωνει οταν αραζει. ειναι και λιγο αμερικανοφιλη σε μερικα πραγματα που εχουν να κανουν με το σπιτι, ψηθηκε αμεσα να το παρει. το σναγκι.

τωρα για το καλοκαιρι λεω να της παραγγειλω αυτο.



καλο ε?

ο φιλος του φιλου ειναι μουφα.

ρε το μαλακιστηρι που μας εχει βασανισει τοσο, εχει ενα φανταστικο φιλο. πηγαινει μαζι του στο παρκο, του τηλεφωνει ενω το τηλεφωνο δεν καλει. παραγγελνει οπου καθετε μια σαντουιτσαρα και ενα καφε, τρωει τη σαντουιτσαρα, πινει και τον καφε,και τα δυο νερα που φερνει ο σερβιτορος.
και οταν ρωτω για τον φιλο αυτο το αρνειται. ρε ειμαστε τοσα χρονια φιλοι γιατι δε μου τον γνωριζεις αφου εισαστε τοσο κολλητοι τωρα τελευταια ρωτω συνεχως.
πως να φαινομαστε μεσα στα ονειρα των αλλων?
ο φιλος του αυτος αλλαζει ποτε ρουχα; γυαλια; παπουτσια; καλτσες; φοραει γυαλια;
το ειχε δει μια μερα οταν πηγαινε να ξεπαρκαρει. να βγαινει απο το το πσιτι διπλα στο αμακι να κατηφοριζει το διαδρομο μπροστα απο την εξωπορτα στην αυλη και να σκονταφτει, να πεφει με το προσωπο λες και ηταν κορμος δεντρου και να σπαρταραει. να συσπαται παραλληλα του αξονα της σπονδυλικης του στηλης και να ετσι οπως ειναι μπρουμυτα και με την κοιλια στο εδαφος το σαγονι του να ακουμπαει τα μωσαϊκα της αυλης. να κουναει χερια και ποδια ζωηρα ψηλα στον αερα λες και ετοιμαζονταν να κανει καμια κινηση ρυθμικης γυμναστικης. ετρεμε πολυ για αυτο ομως. οι παλαμε και οι πατουσες ηταν σα να σε χαιρετουν. ισως και να πνιγονταν απο επιληψια , ετσι υπεθεσα οταν μου διηγηθηκε την ιστορια για τον φιλο αυτο που ποτε δεν ειχα γνωρισει. εκανε πως κολυμπουσε περιεργα, σε ενα στιλ που δεν εχουμε ξαναδει ή εκανε πως επεφτε απο τον ουρανο. τα μεγαλα χονταρα γυαλια του ειχαν εξαφανιστει μου ειπε και ο τυπος μυριζε αλκοολ μεχρι το παραθυρο του αυτοκινητου.η αυρα του προδιδε οτι ηταν λιωμα ο θειος.
δεν ειναι φιλος αυτος για σενα ειπα στο κολληταρι μου. χασκογελασε.
- νομιζα οτι πηγε να πεθανει ρε μαλακα. μου ειπε, εχω τυψεις που δεν καθησα να τον βοηθησω. εκανα μαλακια που εφυγα;
- εμενα θα με βοηθουσες ρε κωλοπαιδο αν ποτε παθαινα τιποτα? ή θα ειχες χεστει απανω σου? τον ρωτησα απαντωντας.
-φυσικα ρε , απαντησε
- ε τοτε γιατι οχι και αυτον αφου εισαστε τοσο καλοι φιλοι;
-δεν ξερω φοβηθηκα. ηταν η απαντηση του.
- οι αλλοι που περνουσαν εκεινη τη στιγμη τι εκαναν; τον ρωτησα με υπερβολικη περιεργεια.
- δεν εδωσε κανεις σημασια. σαν να μην υπηρχε, μου απαντησε.

δε μαρμπλς. 1989

οτι καλυτερο εχει γινει αναφορικα με τα μαρμαρα.




τα μάρμαρα (1989) σενάριο-σκηνοθεσία: αλέξης μπίστικας #φωτογραφία: ian dodds#μοντάζ: robert headgreaves, αλέξης μπίστικας#ήχος: brendan taylor#σκηνικά: δημήτρης παπαϊωάννου# ηθοποιοί: σταύρος ζαλμάς, rosamond freeman-attwood, reina james#παραγωγή: εκκ, goldsmiths' college#16mm, έγχρωμο, 14', οπτικός μονοφωνικός


Η πρωτη του ταινια «Τα Μαρμαρα» «The Marbles» μιλαει για τη σημασια των γλυπτων του παρθενωνα ,και ειναι αφιερωμενη «στη Μελινα». Γυρισμενη μια Μεγαλη Πεμπτη στο Λονδινο.
η πλοκη:
Ο χρηστος ειναι ενας νεαρος ελληνας που ζει στο λονδινο. απολυτα προσαρμοσμενος στη ζωη εκει, ειναι πιο αγγλος κι απ’ τους αγγλους. Η εστερ είναι η σπιτονοικοκυρα και ερωμενη του. Ξαφνικα, η Μελινα Μερκουρη ερχεται στο Λονδινο για να παρει πισω στην ελλαδα τα μαρμαρα του παρθενωνα. Ο χρηστος συγκινειται. εκει που πλενει τα πιατα αρχιζει να τα σπαει λες και ειναι στα μπουζουκια, κι υστερα επιστρεφει στην αθηνα... μαζι με τη Μελινα και τα περιφημα μαρμαρα του παρθενωνα. δεν κολακεψε ουτε τη Μερκουρη, σαν εισηγητρια της πολιτικης για τη διεκδικηση της επιστροφης των μαρμαρων , Ουτε τον ελληνικο σοβινισμο που ψοφαει για κολακειες. παιζει και ο ζαλμας αν παρατηρησε κανεις, και τα σκηνικα ειναι του παπαϊωαννου. ωραια πραγματα, σκεψου να ζουσε σημερα ο μπιστικας, τι μεγαλα πραγματα θα ειχε κανει ... βρειτε την ταινια και δετε.

σημειωση.

λοιπον αν διαβαζεις γενικοτερα για την φαση εδω, αν διαβαζεις τι γραφεται, τοτε μπορει να μπερδευτηκες. δηλαδη επειδη εχεις χασει μερικα επεισοδια νομιζεις οτι αλλα συμβαινουν και στην πραγματικοτητα συμβαινουν πραγματα που δεν ξερεις. απλα μερικες φορες οι συμπτωσεις εκφραζονται με λεξεις που εκφραστηκαν και αλλες συμπτωσεις και οι συμπτωσεις μοιαζουν μεταξυ τους και γινεται της πουτανας. σημερα που μιλησαμε χαρηκα γιατι ειχαμε καιρο να μιλησουμε. απο το πασχα. εχεις βαλει εμ ες εν στη δουλεια και το ξεχνας ανοιχτο? τι θα κανεις το καλοκαιρι? μου ειπες οτι εκανες αρκετα μπανια αρα πρεπει να εχεις παρει αρκετο χρωμα. ουαου. πωπω δεν εχεις και εξεταστικη τωρα μια χαρα σε κοβω. δουλευεις πολυ? λογικα ναι. ( δεν μου απαντησες σε αυτο) επισης δεν μου απαντησες για το αν θα πας διακοπες και που θα πας διακοπες φετος το καλοκαιρι. α, νομιζω μου ειπες οτι δεν εχεις κανονισει κατι ακομα. πωπωπω εισαι μεγαλο αλανι που παιρνεις πτυχιο τον οκτωμβριο. μετα θα πας ελβετια? σε ποια πολη μου ελεγες δεν θυμαμε ακριβως. λοιπον, για να μη σε πρηζω με τις ερωτησεις, απλα θελω να σου πω οτι αυτο που διαβασες δεν ειναι αυτο που νομιζεις ειναι κατι εντελως διαφορετικο και δεν εχει καμια σχεση με αυτο που νομιζεις. εντελως τελειως. και δεν σου λεω μαλακιες. α και κουρευτηκα. :-)

ευχαριστω τ.μ.

φιλα με.

Ο ποιητής κοίταξε τον επιχειρηματία στα μάτια: «Και για ποιον άλλο λόγο να ζεις, αν δεν έχεις αγαπήσει ποτέ σου;»
«Μα συμφωνώ μαζί σου», είπε ο επιχειρηματίας. «Απλά θεωρώ ότι και ο λόγος να ζεις είναι ένα κέρδος που σου αποφέρει η επένδυση των συναισθημάτων που ονομάζεις αγάπη. Και σε αντίθεση μ’ εσένα που αγαπάς μόνο το κέρδος –τον λόγο να ζεις- εγώ αγαπώ και την όλη διαδικασία της επένδυσης που φέρνει το κέρδος- το να αγαπάς και αγαπιέσαι»
«Δεν είναι όλα χάνω και κερδίζω σ’ αυτή τη ζωή», είπε ο ποιητής.
«Ιδανικά, πρέπει να είναι. Γιατί αν δεν χάνεις και δεν κερδίζεις, σημαίνει ότι δεν παίζεις. Σημαίνει ότι δεν ζεις»
«Γράφω απλά στίχους. Δεν περιμένω να κερδίσω τίποτα από αυτό»
«Κερδίζεις ήδη. Γράφεις στίχους και σου αρέσει να γράφεις στίχους. Άρα, κερδίζεις»
«Ναι, αλλά δεν αποσκοπώ στο κέρδος. Ούτε καν σ’ αυτό το έμμεσο κέρδος για το οποίο εσύ μιλάς»
«Άρα η ουσιαστική διαφορά μας είναι ότι εσύ κερδίζεις χωρίς να το περιμένεις καν. Πρέπει να αισθάνεσαι πολύ τυχερός!», είπε ο επιχειρηματίας.
«Ουφ. Βαρέθηκα. Φίλα με επιτέλους», είπε ο ποιητής και αγκάλιασε τον επιχειρηματία.
«Κέρδισες. Γδύσου!»

πατησε επανω στο κειμενο να δεις κατι.