Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2011

Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2011

τρείς εβδομάδες - τέσσερα συμπεράσματα επιγραμματικά

- Στον εμφύλιο πολεμούσε αδερφός με αδερφό, στο Σύνταγμα πολέμησε πατέρας με γιό.

- To φοιτητικό κίνημα απέτυχε την στιγμή που δεν μπορείς πια να πηγαίνεις αδιάβαστος στην εξεταστική και να περνάς 5 μαθήματα έτσι.

- ...μεταμαν κοιμήσου ανήσυχος(τευχος 43) (κλίκ)

- "
Τελικά αφεντικά χωρίς εργάτες θα υπήρχαν. Χωρίς εργοδηγούς όχι." (κλίκ)

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2011

ελεύθερο σχεδιάσμα σε ρολό χαρτί που τελειώνει



ξέρω γω όλα αυτά που γίνονται τον τελευταίο καιρό δεν μου κάθονται καλά και μ'έχει πιάσει ένας πόνος στην κοιλιά.


μ΄όλα αυτά που μας ανακοινώνουν καθημερινά, εργασιακές εφεδρείες και είμαι λέει πρεκαριάτο κι απολύσεις και με μέτρα απανωτά

μου'ναι δύσκολο πια να αραδιάζω λέξεις εδώ μέσα, γενικά έχω μήνες να γράψω δυο τρία πράγματα ιντερνετικά

πρώτη φορά οι σωληνώσεις του μυαλού μου μοιάζουν με τους υπόνομους του στομαχιού μου κυριολεκτικά

ξέρεις, όπως όταν τρως μπέργκερ σουβλάκια πίτσες και τα λοιπά,

τζάνκ

μόνο διαβάζω ακούω βλέπω βλέπω βλέπω, ξαναδιαβάζω ακούω και παρατηρώ ζαλισμένος και τρώω

τζάνκ


βουλώνει το σύστημα και δε χέζεις πια με την ίδια ευκολία που έχεζες παλιά,

όταν ρε παιδί μου έτρωγες πιο καλά, είτε φαγητό απο γκόμενα είτε τάπερ απο τη μαμά βασικά μαγειρευτά

νοιώθω πως δεν μπορώ ναρθρώσω λέξη γενικά, πως το λένε στα μεταπολιτευτικά νεοελληνικά

δεν μπορώ να σκεφτώ όπως σκεφτόμουν πριν δυο χρόνια που τα πράγματα δεν ήταν τόσο πιεστικά και δολοφονικά

ο εγκέφαλος μου έχει βουλώσει όπως όταν βουλώνει ο κώλος μου και πονάει αυτό τρελά

κάτσε να δεις να το εδώ τόχω-τόχω τον νεολογισμό τώρα τον αφήνω: νοητική δυσκοιλιότητα του υπέρφλωρουγραφιά.




(ήχος ξετυλίγματος απο χαρτι τουαλέτας)

(ήχος απο καζανάκι)


(ήχος απο ζώνη και παντελόνι)


(ήχος από τρία βήματα)


(κλείνει το φώς και σταματάει το ανεμιστηράκι εξαερισμού του μπάνιου)

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2011

ν/σ

Ευτυχώς που το πανεπιστήμιο έγινε και επίσημα πια επιχείρηση.Πρώτη φορά η απέχθεια μου για τη μισθωτή εργασία ισοφαρίζει την βαρεμάρα που νοιώθω στα έδρανα.

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2011





Δεν θέλω πτυχίο, δεν θέλω μεροκάματο, θέλω χιλιάρα μηχανή και άσυλο.







Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011

διακοπέος

διακοπές είναι τα σκισμένα ρούχα μεταναστών που κρέμονται και ανεμίζουν στα συρματοπλέγματα του λιμανιού της πάτρας.

Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011

η yiayia συμβουλεύει


επειδή το .gif δεν ξέρω γιατί δεν δουλεύει στον blogger κάνε κλίκ εδώ

Κυριακή, 5 Ιουνίου 2011

Ξεπέτα στο μετρό.

Tα χέρια της μυρίζαν χλωρίνη,

είχε ακόμα εκείνη την τόσο λευκή επιδερμίδα, ίσως και αυτή απ' την χλωρίνη.

Μερικές τρίχες απο το μουστάκι που είχε ξεχάσει να ξανθύνει

και στα δυό λεπτά που ειδωθήκαμε μου τόνιζε πως η δυναμική του χώρου έχει πια αμβλύνει.



Δεν έρχεσαι στις συνελεύσεις πια της είπα,

και μου εξήγησε πως με την νέα της δουλειά είναι συνέχεια στην τσίτα.

Χαμογέλασε και έφυγε βιαστικά δίνοντας μου μια ευχή:

αυτούς που σε διαβάζουν, ελπίζω να τους γνωρίσεις μια μέρα στα οδοφράγματα.

Κυριακή, 17 Απριλίου 2011

Κυριακή στο Χωριό

Έρχονται γέροι και μου φιλούν το χέρι,
Νέοι με σπυριά και κάβλα ως τ'αυτία,
Μητέρες που ρωτούν τις κόρες τους να βρούν,
και νονοί με Ray-Ban και i-phone.

Έρχονται κ' ύστερα γριές με δυό ντουζίνες εγγονές
Μπαμπάδες με σφαγμένα 'ρνιά επ΄ώμου
Κ' οι νέοι με τα σπυριά και την κάβλα ως τ'αυτιά, λέει, θα δώσουν πανελλήνιες για μπάτσοι.

Ας τους σφυρίξει κάποιος πως δυό ντουζίνες εγγονές κάνουν μια διμοιρία.




Παρασκευή, 8 Απριλίου 2011

χρεωκρατία




Ρώτησα έναν εργάτη στην Ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη τι είναι το #Debtocracy και δεν ήξερε να μου απαντήσει ο δόλιος.




Τετάρτη, 6 Απριλίου 2011

Έκτακτα περιστατικά

Aπό το παράθυρο θαύμαζε το φαλλικό σχήμα της υψικαμίνου παίζοντας αβρά στο πιάνο τη Βαρκαρόλλα. Κάποια στιγμή του πέρασε απο το μυαλό πως η επιχειρηματικότητα είναι η νέα λαϊκότητα. Είναι η ευκαιρία των νέων ανθρώπων, κατά της ανεργίας, του εύκολου βολέματος στο δημόσιο. Δεν ζητάμε αναδιανομή του πλούτου, κάνουμε όμως αναδιανομή της παραγωγής. Αυτή είναι η ελπίδα προόδου μας! - Mόλις είχε υποστεί ένα ελαφρύ λοβοτομικό επεισόδιο.

Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

τρια κλίκ ακροαριστερά

πόσο χαρούμενος παίζει να είναι αυτός που κατόρθωσε headshot σε ΔΙΑΣ. πόσο;;;;!

Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2011

πυρετώδεις εφιάλτες

Ξύπνησα πολύ ιδρωμένος από τον ήχο των μεγαφώνων που έπαιζαν το τραγούδι του πρωϊνού ξυπνήματος. Κοιμόμουν τόσο βαθιά που ο εθνικός ύμνος δεν κατάφερε να με ξυπνήσει στις 06.30. Ευτυχώς που δουλεύω αργά και υπάρχει το πρωϊνό τραγουδάκι για να ξυπνούν τα πιτσιρίκια για να πάνε σχολείο. Για ακόμη μια φορά στον ύπνο μου είχα ξαναζήσει τις στιγμές απο τότε που είχε γίνει η ομόνοια ταχρίρ, που το ραδιομέγαρο της αγίας παρασκευής ήταν καμμένο, που λεηλατούσαμε τα υπουργεία, που τα αδέρφια μας οι φαντάροι αντί για καλλίμαχο είχαν κάνει ταγκιές στα ερπυστριοφόρα με ροζ μπογιές -σκηνές απο τότε- λίγο πριν πατήσουμε τα τριάντα και μπορούσαμε να μείνουμε ξύπνιοι τρείς μέρες σερί.

Άφησα το αμάξι σε ένα πάρκινγκ στην Σόλωνος, κατηφόρισα την Ομήρου και στην πλατεία είδα να τοποθετούν ένα πελώριο άγαλμα με γυαλιά. πλησίασα να δω καλύτερα ποιος είναι γιατί μου φαίνονταν πολύ γνωστή φυσιογνωμία αλλά το πρόσωπο ήταν κακοφτιαγμένο και δεν μπορούσα να θυμηθώ. Ρώτησα έναν εργάτη ποιόν αναπαριστά το πελώριο άγαλμα και μου απάντησε πως είναι ενός δημοσιογράφου, αλλοδαπός ο εργάτης δεν ήξερε όνομα. Προσπαθησα να τον ξαναρωτήσω αλλά εκείνη την στιγμής ένας πάνοπλος αστυνομικός με τράβηξε απο τον χώρο των εργασιών αφού πρώτα με διέταξε να απομακρυνθώ γιατί εμποδίζω και μου συνέστησε να μη συνδιαλέγομαι με αλλοδαπούς εργάτες. Έτσι, ρωτάω τον αστυνομικό γιατί έβγαλαν το άγαλμα του Κολοκοτρώνη και μου απάντησε λες και ήμουν εξωγήϊνος: "Τον αποκαθηλώνουμε γιατί ήταν ομοφυλόφιλος κύριε". Η απορία μου για το νέο αυτό άγαλμα λύθηκε όταν προχώρησα λίγα μέτρα και παρατήρησα την γυαλιστερή πλάκα πάνω σε μια παλέττα να γράφει:

I. K. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ - ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ.