Τρίτη, 30 Ιουνίου 2009

ο φιλος του φιλου ειναι μουφα.


ρε το μαλακιστηρι που μας εχει βασανισει τοσο, εχει ενα φανταστικο φιλο. πηγαινει μαζι του στο παρκο, του τηλεφωνει ενω το τηλεφωνο δεν καλει. παραγγελνει οπου καθετε μια σαντουιτσαρα και ενα καφε, τρωει τη σαντουιτσαρα, πινει και τον καφε,και τα δυο νερα που φερνει ο σερβιτορος.
και οταν ρωτω για τον φιλο αυτο το αρνειται. ρε ειμαστε τοσα χρονια φιλοι γιατι δε μου τον γνωριζεις αφου εισαστε τοσο κολλητοι τωρα τελευταια ρωτω συνεχως.
πως να φαινομαστε μεσα στα ονειρα των αλλων?
ο φιλος του αυτος αλλαζει ποτε ρουχα; γυαλια; παπουτσια; καλτσες; φοραει γυαλια;
το ειχε δει μια μερα οταν πηγαινε να ξεπαρκαρει. να βγαινει απο το το πσιτι διπλα στο αμακι να κατηφοριζει το διαδρομο μπροστα απο την εξωπορτα στην αυλη και να σκονταφτει, να πεφει με το προσωπο λες και ηταν κορμος δεντρου και να σπαρταραει. να συσπαται παραλληλα του αξονα της σπονδυλικης του στηλης και να ετσι οπως ειναι μπρουμυτα και με την κοιλια στο εδαφος το σαγονι του να ακουμπαει τα μωσαϊκα της αυλης. να κουναει χερια και ποδια ζωηρα ψηλα στον αερα λες και ετοιμαζονταν να κανει καμια κινηση ρυθμικης γυμναστικης. ετρεμε πολυ για αυτο ομως. οι παλαμε και οι πατουσες ηταν σα να σε χαιρετουν. ισως και να πνιγονταν απο επιληψια , ετσι υπεθεσα οταν μου διηγηθηκε την ιστορια για τον φιλο αυτο που ποτε δεν ειχα γνωρισει. εκανε πως κολυμπουσε περιεργα, σε ενα στιλ που δεν εχουμε ξαναδει ή εκανε πως επεφτε απο τον ουρανο. τα μεγαλα χονταρα γυαλια του ειχαν εξαφανιστει μου ειπε και ο τυπος μυριζε αλκοολ μεχρι το παραθυρο του αυτοκινητου.η αυρα του προδιδε οτι ηταν λιωμα ο θειος.
δεν ειναι φιλος αυτος για σενα ειπα στο κολληταρι μου. χασκογελασε.
- νομιζα οτι πηγε να πεθανει ρε μαλακα. μου ειπε, εχω τυψεις που δεν καθησα να τον βοηθησω. εκανα μαλακια που εφυγα;
- εμενα θα με βοηθουσες ρε κωλοπαιδο αν ποτε παθαινα τιποτα? ή θα ειχες χεστει απανω σου? τον ρωτησα απαντωντας.
-φυσικα ρε , απαντησε
- ε τοτε γιατι οχι και αυτον αφου εισαστε τοσο καλοι φιλοι;
-δεν ξερω φοβηθηκα. ηταν η απαντηση του.
- οι αλλοι που περνουσαν εκεινη τη στιγμη τι εκαναν; τον ρωτησα με υπερβολικη περιεργεια.
- δεν εδωσε κανεις σημασια. σαν να μην υπηρχε, μου απαντησε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

σημασια δεν εχει η ντοπα, αλλα η συμμετοχη.