Τρίτη, 30 Ιουνίου 2009

ο φιλος του φιλου ειναι μουφα.


ρε το μαλακιστηρι που μας εχει βασανισει τοσο, εχει ενα φανταστικο φιλο. πηγαινει μαζι του στο παρκο, του τηλεφωνει ενω το τηλεφωνο δεν καλει. παραγγελνει οπου καθετε μια σαντουιτσαρα και ενα καφε, τρωει τη σαντουιτσαρα, πινει και τον καφε,και τα δυο νερα που φερνει ο σερβιτορος.
και οταν ρωτω για τον φιλο αυτο το αρνειται. ρε ειμαστε τοσα χρονια φιλοι γιατι δε μου τον γνωριζεις αφου εισαστε τοσο κολλητοι τωρα τελευταια ρωτω συνεχως.
πως να φαινομαστε μεσα στα ονειρα των αλλων?
ο φιλος του αυτος αλλαζει ποτε ρουχα; γυαλια; παπουτσια; καλτσες; φοραει γυαλια;
το ειχε δει μια μερα οταν πηγαινε να ξεπαρκαρει. να βγαινει απο το το πσιτι διπλα στο αμακι να κατηφοριζει το διαδρομο μπροστα απο την εξωπορτα στην αυλη και να σκονταφτει, να πεφει με το προσωπο λες και ηταν κορμος δεντρου και να σπαρταραει. να συσπαται παραλληλα του αξονα της σπονδυλικης του στηλης και να ετσι οπως ειναι μπρουμυτα και με την κοιλια στο εδαφος το σαγονι του να ακουμπαει τα μωσαϊκα της αυλης. να κουναει χερια και ποδια ζωηρα ψηλα στον αερα λες και ετοιμαζονταν να κανει καμια κινηση ρυθμικης γυμναστικης. ετρεμε πολυ για αυτο ομως. οι παλαμε και οι πατουσες ηταν σα να σε χαιρετουν. ισως και να πνιγονταν απο επιληψια , ετσι υπεθεσα οταν μου διηγηθηκε την ιστορια για τον φιλο αυτο που ποτε δεν ειχα γνωρισει. εκανε πως κολυμπουσε περιεργα, σε ενα στιλ που δεν εχουμε ξαναδει ή εκανε πως επεφτε απο τον ουρανο. τα μεγαλα χονταρα γυαλια του ειχαν εξαφανιστει μου ειπε και ο τυπος μυριζε αλκοολ μεχρι το παραθυρο του αυτοκινητου.η αυρα του προδιδε οτι ηταν λιωμα ο θειος.
δεν ειναι φιλος αυτος για σενα ειπα στο κολληταρι μου. χασκογελασε.
- νομιζα οτι πηγε να πεθανει ρε μαλακα. μου ειπε, εχω τυψεις που δεν καθησα να τον βοηθησω. εκανα μαλακια που εφυγα;
- εμενα θα με βοηθουσες ρε κωλοπαιδο αν ποτε παθαινα τιποτα? ή θα ειχες χεστει απανω σου? τον ρωτησα απαντωντας.
-φυσικα ρε , απαντησε
- ε τοτε γιατι οχι και αυτον αφου εισαστε τοσο καλοι φιλοι;
-δεν ξερω φοβηθηκα. ηταν η απαντηση του.
- οι αλλοι που περνουσαν εκεινη τη στιγμη τι εκαναν; τον ρωτησα με υπερβολικη περιεργεια.
- δεν εδωσε κανεις σημασια. σαν να μην υπηρχε, μου απαντησε.

δε μαρμπλς. 1989

οτι καλυτερο εχει γινει αναφορικα με τα μαρμαρα.




τα μάρμαρα (1989) σενάριο-σκηνοθεσία: αλέξης μπίστικας #φωτογραφία: ian dodds#μοντάζ: robert headgreaves, αλέξης μπίστικας#ήχος: brendan taylor#σκηνικά: δημήτρης παπαϊωάννου# ηθοποιοί: σταύρος ζαλμάς, rosamond freeman-attwood, reina james#παραγωγή: εκκ, goldsmiths' college#16mm, έγχρωμο, 14', οπτικός μονοφωνικός


Η πρωτη του ταινια «Τα Μαρμαρα» «The Marbles» μιλαει για τη σημασια των γλυπτων του παρθενωνα ,και ειναι αφιερωμενη «στη Μελινα». Γυρισμενη μια Μεγαλη Πεμπτη στο Λονδινο.
η πλοκη:
Ο χρηστος ειναι ενας νεαρος ελληνας που ζει στο λονδινο. απολυτα προσαρμοσμενος στη ζωη εκει, ειναι πιο αγγλος κι απ’ τους αγγλους. Η εστερ είναι η σπιτονοικοκυρα και ερωμενη του. Ξαφνικα, η Μελινα Μερκουρη ερχεται στο Λονδινο για να παρει πισω στην ελλαδα τα μαρμαρα του παρθενωνα. Ο χρηστος συγκινειται. εκει που πλενει τα πιατα αρχιζει να τα σπαει λες και ειναι στα μπουζουκια, κι υστερα επιστρεφει στην αθηνα... μαζι με τη Μελινα και τα περιφημα μαρμαρα του παρθενωνα.
δεν κολακεψε ουτε τη Μερκουρη, σαν εισηγητρια της πολιτικης για τη διεκδικηση της επιστροφης των μαρμαρων , Ουτε τον ελληνικο σοβινισμο που ψοφαει για κολακειες. παιζει και ο ζαλμας αν παρατηρησε κανεις, και τα σκηνικα ειναι του παπαϊωαννου. ωραια πραγματα, σκεψου να ζουσε σημερα ο μπιστικας, τι μεγαλα πραγματα θα ειχε κανει ... βρειτε την ταινια και δετε.

σημειωση.


λοιπον αν διαβαζεις γενικοτερα για την φαση εδω, αν διαβαζεις τι γραφεται, τοτε μπορει να μπερδευτηκες. δηλαδη επειδη εχεις χασει μερικα επεισοδια νομιζεις οτι αλλα συμβαινουν και στην πραγματικοτητα συμβαινουν πραγματα που δεν ξερεις. απλα μερικες φορες οι συμπτωσεις εκφραζονται με λεξεις που εκφραστηκαν και αλλες συμπτωσεις και οι συμπτωσεις μοιαζουν μεταξυ τους και γινεται της πουτανας. σημερα που μιλησαμε χαρηκα γιατι ειχαμε καιρο να μιλησουμε. απο το πασχα. εχεις βαλει εμ ες εν στη δουλεια και το ξεχνας ανοιχτο? τι θα κανεις το καλοκαιρι? μου ειπες οτι εκανες αρκετα μπανια αρα πρεπει να εχεις παρει αρκετο χρωμα. ουαου. πωπω δεν εχεις και εξεταστικη τωρα μια χαρα σε κοβω. δουλευεις πολυ? λογικα ναι. ( δεν μου απαντησες σε αυτο) επισης δεν μου απαντησες για το αν θα πας διακοπες και που θα πας διακοπες φετος το καλοκαιρι. α, νομιζω μου ειπες οτι δεν εχεις κανονισει κατι ακομα. πωπωπω εισαι μεγαλο αλανι που παιρνεις πτυχιο τον οκτωμβριο. μετα θα πας ελβετια? σε ποια πολη μου ελεγες δεν θυμαμε ακριβως. λοιπον, για να μη σε πρηζω με τις ερωτησεις, απλα θελω να σου πω οτι αυτο που διαβασες δεν ειναι αυτο που νομιζεις ειναι κατι εντελως διαφορετικο και δεν εχει καμια σχεση με αυτο που νομιζεις. εντελως τελειως. και δεν σου λεω μαλακιες. α και κουρευτηκα. :-)

ευχαριστω
τ.μ.