20 μαη αγρια απεργια

γυριζω τον χρονο 15 μερες πισω και σκεφτομαι οσα ειχαν γραφτει και οσα ειχαν ειπωθει.
πριν ο κοσμος κατεβει στην απεργια τις 5ης μαη.
και στο διαδικτυο και στα καφενεια και στις δουλειες και στα σαλονια και στους δρομους.
ποσες χιλιαδες ανθρωποι ηταν στον δρομο στις 5 μαη.
καποιοι δολοφονηθηκαν.
καποιοι τρομοκρατηθηκαν.
καποιοι πεισμωσαν.
ελπιζω να εισαι ενας απο τους τελευταιους.

ΦΠΑ

βασικα, θα κανουμε το σκατο μας παξιμαδι
γιατι ερχουνται δυσκολοι καιροι
προχτες για πρωτη φορα επεστρεψα πραματα στο σουπερμαρκετ στο ταμειο
γιατι δεν τα εκτιμησα καλα και επεσα εξω
τους ειπα
"συγνωμη, δεν εχω συνηθησει ακομα τον νεο συντελεστη ΦΠΑ"
και εφυγα
μου κρατησε το καροτσι με οτι ειχε μεινει μεσα
και το ευρω που ειχα βαλει στο καροτσι
δεν κλαιω το ευρω
ολοσδιολου
η μήπως ολωσδιόλου ?
δεν το κλαίω
που δεν έχω συνηθισει τον νεο συντελεστη ΦΠΑ κλαιω

φρικη

ειναι κοινο μυστικο πως η ιστορια επαναλαμβανεται.

τριανταπεντε χρονια πριν στο βιετναμ

σημερα στο αφγανισταν.

ο απολυτος παραλληλισμος.

ΑΓΡΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΡΑ.

πουναι το κουτι

εχω χασει μια κουτα που ειχα μεσα πραγματα, ενταξει δεν ειχε και τιποτα σημαντικο, ισως το πιο σημαντικο να ειναι κατι ωτοασπιδες που μου ειχε κανει δωρο ενας φιλος, επαγγελματικες κιετσι, για επαγγελματιες κλαμπερ δηλαδη, δεν ημουν ποτε κανενας απο δαυτους αλλα σε κατι γενεθλια θα πηγαιναμε σε ενα κλαμπ και ειπε να μου τις παρει επειδη ηταν φτηνες και διπλα στον βασιλικο ποτιζεται και η γλαστρα και ετσι γιατι να μην παθουν τιποτα τα αυτακια μου και που να το πεις και ποιος να σε πιστεψει, εκεινη την μερα τις φορεσα και δεν ακουγα το ζζζζζζζζζζ την επομενη μερα που ξυπνησα ξερεις αυτο που ειναι λες και εχεις μπει σε ελικοπτερο. δεν εχω μπει ποτε σε ελικοπτερο, μια φορα μονο λεει μικρος η μανα μου ειχα χτυπησει και με τρεχανε. και σε κατι μουσεια που ειχε και αεροπλανα. ισως να ηταν και καλες για το αεροπλανο οι ωτοασπιδες ξερεις τωρα με τον θορυβο , αλλα τωρα τι να το κανεις μπηκε γρηγορο καραβι για το νησι και δεν χρειαζεται να σπαταλας τα λεφτα σου σε αεροπλανα. πας εκει καραβακι κομπλε, παιρνεις και κανενα μπουκαλι ουζο και λιγο καββαδια και γαμησε τα. το μονο προβλημα που εχω με τα καραβια ειναι που να αφησω την βαλιτσα φοβαμαι μη μου την κλεψουν, αλλα ειδες δεν μου την κλεψανε ποτες ως τωρα την βαλιτσα αλλα εχασα την κουτα, και ειχα πραγματα μεσα, που να την εχω βαλει γαμω, σπαω το κεφαλι μου γαμω, γαμω τα υπουργεια τους γαμω την κριση τους γαμω, γαμω τον παγκαλο τον μπινε, γαμω την διαρροια μου γαμω, τον χρυσοχοϊδη, τη μπουμπουκα τους την μποχλαδω γαμω,γαμω,γαμω,γαμω.

διαλλειμα για διαφημισεις

ντεντλιβερι

χτες το βραδι πεινουσες και η πιο ευκολη λυση ηταν τα σουβλακια, τραβιουνται μαζι με δυο - τρεις μπιρες. σηκωνεις το τηλεφωνο και παραγγελνεις.
το θυροτηλεφωνο χτυπαει σα συναγερμος, περιμενεις την πορτα, ανοιγεις με ενα εικοσαευρο στο χερι. ανοιγει η πορτα του ασανσερ, βγαινει φορωντας ακομα το κρανος, δεν θυμασαι αν το μπουφαν του ηταν μπλε ή μαυρο ή καφε, το παντελονι δεν το προσεξες, φορουσε παντως δερματινα γαντια. το δεξι χερι μεσα στο μπουφαν και το αριστερο να κρεμεται.
που ειναι το φαϊ σκεφτεσαι, και οσο να το σκεφτεις εισαι πεσμενος στο πατωμα και μεσα απο το μπουφαν βγαζει ενα glock των 9mm και σου φυτευει μια σφαιρα στο κεφαλι.
τα τελευταια δευτερολεπτα της ζωης σου, εχοντας την σφαιρα κολλημενη καπου αναμεσα στους λωβους, τον βλεπεις να κοιταει προς το παραθυρο, θα εβλεπε λογικα το φεγγαρι που ηταν πολυ χλωμο εκεινο το βραδι και μικρο. σα μιση φετα σαπιου πορτοκαλιου.
"ας παω μερικες παραγγελιες ακομα να τελειωνω την γαμημενη κωλοδουλεια μου", θα σκεφτηκε, "θελω να παω σπιτι μου".
και ετσι σαφησε με το εικοσαευρο στο χερι. το μισο του μεροκαματο. σιγουρα λιγοτερο απο το μισο.
και σενα και μενα.
μας αξιζε παντως, επειδη δεν ειχαμε τα κοτσια να τιναξουμε μονοι τα μυαλα μας στον αερα.

λεω μηπως και κανω κανενα ποστ.

οσο δεν μπορω ακομα να χωνεψω οτι ο νεοφασισμος στην ελλαδα ξεκινησε να βαζει βομβες και τοσο τραγικα διαμελιζονται μεταναστοπουλα, που για να επιβιωσουν ειναι ρακοσυλλεκτες, τοσο πιο πολυ οργη νοιωθω για το σκυλεμα του νεκρου απο τα ντοπια μμε και παρατρεχαμενους.

το ιδιο πραγμα σκοτωσε και τον αλεξη και τον νικολα και τον λαμπρο και τον χαμιντουλαν, το κρατος. η σφαιρα του μπατσου και η βομβα του φασιστα ειναι ακριβως τα ιδια. οποιος τρεφει αυταπατες πως διαφερουν πρεπει να προσγειωθει στα πρωτοσελιδα και στα δελτια ειδησεων. και θα χτυπησει ασχημα αν εχει ψυχη.

τι ηταν περισσοτερο? το μελανι που χυθηκε για το ψεκασμα του τσιλιαδορου της δημοκρατιας γλεζου και για το γιαουρτωμα του καργιολη παναγοπουλου Ή το αιμα του νεκρου Χαμιντουλάν Νατζαφί στο πεζοδρομιο ? τα αποτυπωματα με αιμα, απο τα χερια της μανας , με το αιμα του παιδιου της πανω στις λαμαρινες της κανονικοτητας θα μου μεινει σφραγιδα στο μυαλο. μεθαυριο στους μπατσους και στους βατραχανθρωπους σας να καλεσετε την μητερα του νεκρου αφγανου να τους μιλησει, μπας και ντραπουν λιγο.

και ας ντραπειτε οσοι αμεσως πιασατε τα παιδια του δεκεμβρη στο στομα σας, αφηστε τα κατω ρε αλητες, μη τους ριχνετε την ευθυνη για την δικια σας καταντια. η βομβα θα σκασει μεσα τους καποια στιγμη και τοτε τρεξτε να κρυφτειτε μπαμπαδες και μαμαδες του φροντιστηριου και των ισπανικων. οι βομβες που θα σκασουν μεσα τους θα εχουν μητερα την αδιαφορια και αδερφη την χαμενη αθωοτητα, με θραυσματα σφαιρες απο περιστροφα στραμμενα πανω σας.

και θα σκοτωθουν πολλοι ακομα. πολλοι θα φανε ξυλο. πολλοι θα τυφλωθουν. πολλοι θα απειληθουν. πολλοι θα φυλακιστουν.

το ποτηρι ξεχειλιζει εδω και καιρο, γαμημενοι. και ξεχειλιζει επειδη μεσα στο ποτηρι εχετε ριξει βαμμενα κοκκινα αυγα.

gryspo S03E04

ο πρυτανης - γυμνοσαλιαγκας - γευσιγνωστης τουρτας και πατατοβομβας γρυψωλιακης, κανει δηλωσεις για τα εντερικα του κατορθωματα και ως αυτοκλητος κλειδοκρατωρ αποφασιζει για τους τροπους που μπορει κανεις να εισερχεται σε χωρους του πολυτεχνειου. απολαυστικος για αλλη μια φορα. εντζοϊ :



ενημερωση για την ροζα - νερα απο εδωθε και εδω

λιζι μπορδελ

You can now take an axe

and give a cop forty whacks

when you see what you have done

then give a fascist forty-one.

ελπιζω μια μερα να βρεθει η λιζι μπορντεν της ελληνικης πραγματικοτητας. να αποκεφαλισει , πολιτικους, εργατοπατερες, φοιτητοπατερες, παπαδαριο, φασιστες , νεοναζι, στρατοκαυλους, βιαστες, δικαστες, ομοφοβικους, αντιδραστικους, μικροαστους, κασκολακηδες, ποιητουληδες, ιερομοναχους, ασφαλιτες, συνδικαλιστες, πολιτευτες, δημοσιοκαφρους, αφεντικα και ολους οσους λενε τον μορισι κλαψομουνη.

νικολες

o νικολας τοντι και ο νικολας ασιμος, μαλλον δεν ειχαν ποτε ακουσει ο ενας για τον αλλον. παρολαυτα, στα ματια μου παραμενουν και οι δυο τραγικες φιγουρες, εξαιτιας του θανατου τους. ωστοσο για τον ασιμο, μια «πορδή μεστή νοήματος», οπως θα 'λεγε χλευαστικα ο μπεκετ, θα μπορουσε να δωσει τον τελειο ορισμο της στασης εναντια στον συγχρονο κοσμο εναν κοσμο που χαρακτηριζεται απο την απελπιστικη ανικανοτητα του να ικανοποιησει ανθρωπους ανικανοποιητους. και βασικα, απλους ανθρωπους οπως ο νικολας τοντι.
αφιερωμενο σε αυτον λοιπον.

τρια σχεδιασματα, ενα:

για τον συντροφο.

σε ευχαριστω που δεν προβαλεις δικαιολογιες και δεν φορας πυτζαμες.

να ξερεις πως αν με εγκαταλειψεις, ενας συντροφος παλιος ή νεος, παντα γνωριμος
θα ειναι εκει να με μαζεψει οταν ειμαι χτυπημενος και εσυ εχεις χαθει.

εκει στην παραλια, κατω ή πανω απο το πεζοδρομιο.

ποσο μ'αρεσει να μας βλεπω να κολυμπαμε,

και ας πνιγουμε χωρια ή μαζι.




-




για τον φιλο.

ξεχνα τις δικαιολογιες και τις πυτζαμες.

θυμησου πως ακομα και αν οι συντροφοι σου σε εγκαταλειψουν
παντα ενας γνωριμος θα ειναι εκει για σενα.

εκει στην παραλια, κατω ή πανω απο το πεζοδρομιο.

κολυμπα μεχρι που δεν θα μπορεις πια να δεις το πεζοδρομιο.

βιασου.

ελα να μας βρεις.




-




για τον μικροαστο φιλο.


ξεχνα τις δικαιολογιες και τις πυτζαμες.

θυμησου πως οταν οι συντροφοι σου σε εγκαταλειψουν
παντα ενας γνωριμος θα ειναι εκει για σενα.

να σε πυροβολησει στο κεφαλι.

εκει στην παραλια, κατω ή πανω απο το πεζοδρομιο.

κολυμπα μεχρι που δεν θα μπορεις πια να δεις το πεζοδρομιο.

βιασου.

χασου.





*


διαλεξε.

because we must!

σοπλιφτινγκ

εδω υπαρχουν τουτοριαλς για σαβουαρ βιβρ απαλοτριωσης αγαθων και επαναστατικου τροπου αγορας τροφιμων.



σκεψου οτι μεχρι και οι νοικοκυρες σε απογνωση το εχουν κανει τροπο δρασης. γιατι μονο η δραση ειναι ισαξια διαλογου.

ασνταεθρ.

Aυτό που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους της εποχής μας, αν υποθέσουμε ότι αποτελεί ακόμα εποχή, δηλαδή το μετέωρο κάποιου πράγματος σαν έννοια, είναι ότι σέρνονται μισοευχαριστημένοι, μισοδυσαρεστημένοι, ούτε ευχαριστημένοι, ούτε δυσαρεστημένοι, πάνω σε μια γη που βαδίζει προς την ερήμωση. Ο γενικευμένος ναρκισισισμός τρέφει όλες τις εικόνες και το οικουμενικοποιημένο θέαμα αντιπροσωπεύει τη ζωή και τη φαντασία. Η βαθιά και γόνιμη οδύνη καλύπτεται και η ίδια από αυτό που είναι δοσμένο: ένα μίγμα μέτριας απελπισίας και νευρικής έξαρσης. Δεν υπάρχει λοιπόν τίποτα να περιμένουμε; Πριν μπορέσει, εκεί που κάθε φορά δημιουργείται, να ακουστεί η ερώτηση, αν πρέπει κάποτε να ακουστεί, όντα και πράγματα δε θα πάψουν να ακολουθούν την πορεία τους σύμφωνα με τη λογική που τα συντηρεί και τα κινεί, διαρκώς κάπως ασταθή, διαρκώς πολύ ταραγμένα. Ακόμη κι αν ακουγόταν –από ποιόν; και πώς;- ο σκεπτόμενος λόγος που λέει την ερώτηση, δεν θα είχε άμεση αποτελεσματικότητα και θα οδηγούσε σε όλες τις δυνατές και αδύνατες παρεξηγήσεις.

Κώστας Αξελός, 1924-2010, (απόσπασμα απ’ το βίβλιο Γράμματα σ’ ένα νέο στοχαστή, εκδ. Εξάντας 1997, μτφρ. Μαρία Παπαδήμα).

αφιερωμενο σε ολους αυτους που πιστευουν στην εξεγερση αλλα δεν κανουν τιποτα για αυτη. κατα βαθος πιστευουν ομως?

απεργια 11/03/10

δεν εχεις βαρεθει, η ψυχραιμια να αποτελει κριτηριο ορθοτητας των επιχειρηματων καποιου ? δημοσιοκαφροι, πολιτικαντηδες, εργατοπατερες, φοιτητοπατερες, συνδικαλιστες του κωλου και λουμπεν συντηρητικοι ψεκαζουν την ομαλοτητα και την κοινωνικη υπακοη και συναινεση. μονο οι νοικοκυραιοι συμπαθουν τους πυροσβεστες των κοινωνικων αναταραχων διοτι σα καλοι ιδιοκτητες φοβουνται οτιδηποτε ειναι εξω απο την ρουτινα τους. με την συγκαταβαση δεν αλλαζει τιποτα. ειδικοτερα αν ο νοικοκυρης ειναι μαλακας, ο ψευτης και ο κλεφτης θα χαιρονται μια ζωη, γιαυτο επειδη η ταξικη ειρηνη πρεπει να ματωσει, τωρα με τα νεα μετρα κρατα κανα τσεκουρι ή και καμια πετρα - ετσι για την πατριδα και ολους αυτους που για σενα δεκαρα δεν δινουν...

μπορουμε να εχουμε τα παντα? οχι δεν μπορουμε. μπορουμε ομως να φιλοδοξουμε σε οτιδηποτε. αλλα δυστυχως πια δεν παιρνουμε κατι απλα επειδη το θελουμε. θα προτιμουσα να περασω μια ζωη κοντα στα πουλια, παρα την σπαταλαω με το να ευχομαι να ειχα φτερα.

αυριο δεν απεργω μονο. αντιδρω, αντεπιτιθομαι,
καταλαμβανω, πολιορκω, συγκρουομαι,
γιαουρτωνω, παθιαζομαι, χειροδικω, εκτρεπομαι.