Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2010

Φρονιστήριο Ιστορίας

Όταν έγινε η επίθεση στους δίδυμους πύργους πήγαινε φροντιστήριο αγγλικά, με τη μπουκιά στο στόμα να προλάβει.

Είδε την επίθεση απο τα τζάμια εκείνου το ψιλικατζίδικου δίπλα στο φροντιστήριο. Η τηλεόραση πάνω στο ψυγείο της κοκακόλα.

"Τα κτήρια αυτά πέφτουν τόσο όμορφα" σκέφτηκε. "Και τι εντυπωσιακό καπνό βγάζουν, δυο τεράστια χτυπημένα φουγάρα. Τόσο όμορφα όσο όμορφα καίγονταν αυτά του Σεράγιεβο λίγα χρόνια πίο πρίν."

" Δεν γαμίεται, άργησα, δεν πάω στα αγγλικά " είπε και πήγε να παίξει counterstrike στο κοντινότερο νετ-καφέ. Σκράπας μιά ζωή.

Που να φανταστεί ότι μερικά χρόνια αργότερα θα τον έστελναν στην επαρχία Χεράτ στο Τάγμα Ειδικής Συγκρότησης Αφγανιστάν.

Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010

O Χαμένος Καιρός



Ο χαμένος καιρός*

Μπροστά στην πόρτα του εργοστασίου
ο εργάτης απότομα σταμάτησε
ο όμορφος καιρός τον τράβηξε από το σακάκι
κι όπως γυρνά
και κοιτάζει τον ήλιο
ολοκόκκινο ολοστρόγγυλο
να χαμογελά μέσα στον ουρανό του από μολύβι
κλείνει το μάτι
με οικειότητα
Πες μου λοιπόν σύντροφε Ήλιε
δεν το βρίσκεις
πως μάλλον είναι κουταμάρα
να δώσεις μια τέτοια μέρα
σε ένα αφεντικό ;


*Jacques Prévert (1900-1977), “Paroles-Λόγια” (μετάφραση: Κώστας Ριτσώνης)

Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου 2010

ΕΡΩΤΗΣΙΣ






Υπάρχει θέση στο δημόσιο ως DJ ?







Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου 2010

Sarajevo #43

Eίναι καιρός που θέλαμε να αποδώσουμε τιμές, και να τώρα η ευκαιρία:
O έλληνας Guy Fawkes!
O μόνος πολιτικός που έφτασε
στην κορυφή της κυβέρνησης
με έντιμους σκοπούς: να διαλύσει το κράτος!

Oι αντίπαλοί του τον κατηγορούν ότι τα κατάφερε. Aλλοίμονο λοιπόν σ’ εκείνους που ενώ θα έπρεπε να ολοκληρώσουν το έργο του ανδρός έμειναν να μνέσκουν σα χαμένοι.

Από το νέο τεύχος (νο 43, Σεπτέμβρη 2010) του Sarajevo που μόλις κυκλοφόρησε.



Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2010

Οτοστόπ

Και τι να κάνομε κύριε μου, να την κλειδώσομε και να φύγομε, την Ελλαδίτσα μας ?

Μόνο εσείς οι νέοι μπορείτε και πρέπει να αντιδράσετε καθότι έρχονται δύσκολες μέρες, έμεις τότε ψάχναμε πρώτα ψωμί και μετά ιδέες.

Γνωρίζω οι συνομήλικοι σου ταξιδέυετε συχνά, θέτε να ζήσετε στην Ευρώπη.

Δίκιο έχετε, η Ελλαδίτσα τι να σας δώκει, σάμπως της άφησαν τίποτε?

Να μεταναστέυσετε νεαρέ και την Ελλαδίτσα να την κρατήσομε να την κάνομε εξοχική κατοικία τότες.

Στο καλό.

Κυριακή 29 Αυγούστου 2010

Κούρεμα








Κάπως έτσι χωρίς κανένα προοιώνισμα

μέσα στην μαστούρα του μεσημεριανού μπάφου

οι τζίβες του τον εγκατέλειψαν,

αφήνοντας τον κύριο της ιστορίας να αναρωτιέται γιατί·

χωρίς να έχει πια άλλο τίποτα να πεί.






Τετάρτη 25 Αυγούστου 2010

λίγοι ψίθυροι για το κούλ.




- Πότε θα καταλάβεις οτι δεν είναι κούλ να είσαι χίπστερ και απολιτίκ. Κούλ είναι να σε έχουν διαγράψει από το ΚΚΕ.


- Με το να αποφασίσεις να φύγεις απο την Ελλάδα και να πας στο Βερολίνο ή την Βαρκελώνη να ζήσεις δεν είσαι κούλ. Μετανάστευση λέγεται όχι κούλ. Μετανάστης είσαι, όσο άσχημα και αν ακούγεται αυτό σε ζευγάρια από αλτέρνατιβ αυτάκια.

- Όσο και να διαβάζεις Μπουκόφσκι και να βλέπεις Ταρκόφκσι δεν γίνεσαι κούλ. Διάβασε πρώτα Μαγιακόφσκι.

- Δεν είναι πιά κούλ να είσαι με όλους μπλαζέ. Κούλ είναι να είσαι εχθρικός μόνο με τους τους αριστούχους μπάτσους και ευέλπιδες.

- Δεν είναι κούλ να διαπραγματέυεσαι. Κούλ είναι να χάνεις.



Κυριακή 22 Αυγούστου 2010


Στην βιβλιοθήκη του είχε αρκετά βιβλία αναφερόμενα στον Τρότσκι. Ο υπολογιστής του όμως χρειάζονταν περισσότερη φροντίδα απο τα βιβλία. Εξάλλου τα είχε ήδη διαβάσει κάποια καλοκαίρια. Αφού πρώτα παραπονέθηκε για την ζέστη, είπε στον καλεσμένο του:

- Σαν σήμερα πριν εβδομήντα χρόνια σκότωσαν τον Τρότσκι στο Μεξικό. Κάποιος τον έφαγε μ'ένα τσεκούρι.

- Θα ήταν ότι πιό κυνικό να τον είχαν σκοτώσει με ένα σφυρί και ένα δρεπάνι.

- Λες να ήταν αυτός ο μεγαλύτερος του φόβος, να τον φάει σφυροδρέπανο ?

- Όχι, ο μεγαλύτερος φόβος του Τρότσκι ήταν να μετενσαρκωθεί σε ιστοσελίδα.

Kαι ο φιλοξενούμενος κατευθύνθηκε προς τον ανεμιστήρα νοιώθωντας άσχημα που ετσι μοιραία πρέπει κάποιος πάντα να λέει την τελευταία λέξη.


Παρασκευή 20 Αυγούστου 2010

Πρωϊνός τρόμος.




Πόσο μυστήριο και συνάμα τρομακτικό θα ήταν να έβλεπες στις 6 κάθε πρωϊ - σε κάθε κεντρική πλατεία επαρχιακής πόλης - εκατοντάδες κουστουμάτους γιάπηδες μαζί με καρριερίστες μανατζερέους να πηγαίνουν κατηφείς στην πιάτσα για δουλειά και να ανεβαίνουν σε καρότσες αγροτικών κρατώντας στο ένα χέρι τον χαρτοφύλακα και με το άλλο την μπάρα του αγροτικού επειδή το αφεντικό βιάζεται. Σκέψου ένα στρατό απο μαυροφορεμένους καλοξυρισμένους πραγματικούς χειρωνάκτες εργάτες - υπάρχει τίποτα πίο τρομακτικό απο αυτό ?


Και όμως υπάρχει.

Όταν την ίδια ακριβώς στιγμή, πίσω απο την κεντρική πλατεία κάθε επαρχιακής πόλης σταθμέυει ένα μπλε φόρντ με ένα αστέρι σε κόκκινο φόντο για πινακίδες, και επιβιβάζεται ενας άνδρας ντυμένος σε παραλαγή, φορώντας μπερέ και κρατώντας ενα δερμάτινο χαρτοφύλακα στο αριστερό του χέρι ενώ την πόρτα του ανοίγει ένας άλλος άνδρας ντυμένος και αυτός σε παραλαγή με ένα μπλέ πηλίκιο και χρυσά συρίτια βαρώντας προσοχή.


Και όλα αυτά στις 6 ώρα το πρωϊ.



Πέμπτη 19 Αυγούστου 2010

βουκωλικο μισος.




η πιο ρομαντική και όμορφη παιδική χαρά θα μπορούσε να χτιστεί μόνο πάνω
στον ομαδικό τάφο της κυβέρνησης.

και μόνο όταν το παιδί μου με ρωτήσει τι πάει να πεί αδικία, θα πεισθώ οτι υπάρχει μια ελπίδα. μια ελάχιστη, μουχρή ελπίδα.




Δευτέρα 2 Αυγούστου 2010

καυτο κουϊζ


εχεις να επιλεξεις αναμεσα σε τρια πραγματα.


1. βενζινη


2. χρηματα


3 βενζινη και χρηματα


ποιο θα διαλεγες ?


οκ, και τωρα που εχεις και βενζινη και λεφτα τι καταλαβες ?

Τετάρτη 28 Ιουλίου 2010

κουπ βαλς


we never seem to find peace of mind,
We’re always on the run away from the sun.
And we’ve only just begin.
You say we’ve overcome nothing is wrong,
You say our job is done the battle is won
But we’ve only just begun.

μη τρεχεις για στασου, γιατι να τρεξουμε μακρια απο τον ηλιο ? μα γιατι ?
εκει δεν ειναι η καταληξη μας ? να πυρωθουμε και να γινουμε αϋλοι οπως ετσι ακριβως ημασταν, ετσι δεν ειναι ? μπορει ο ηλιος να ειναι ο φουρνος της αποτεφρωσης ή μια βομβα που θα σε κανει χιλια κομματια αλλα σε παρακαλω αντικρουσε ενα παιδι μεγαλωμενο με ελυτη και απειρο αντιηλιακο. εκει που ο ηλιος εκτος απο την ζωη ισοδυναμει με τον θανατο. ισως το ακρα του διπολου "ζω - δε ζω" να ειναι εννοιες ταυτοσημες αλλα , ποιος ξερει, οι ανθρωποι ισως να εκαναν διαφορετικες αυτες τις λεξεις απλα για να μη ζηλεψει το ζευγαρι "αισιοδοξια - απαισιοδοξια". αυτη η διαφορετικη ονομασια στην ιδια ακριβως κατασταση, στο ιδιο ακριβως συναισθημα, ειναι το μεγαλυτερο τρικ του συγχρονου πολιτισμου. το αμεσως μεγαλυτερο πριν απο την απατη της μισθωτης εργασιας. ΣΤΟΠ.
τι καταρα ειναι αυτη, παλι μπλεχτηκε η πολιτικη. δυστυχια το να μπλεκεις παντου την πολιτικη. ισως λιγο λιγοτερη δυστυχια απο το να δουλευεις σε μια τεραστια παραλια με ομπρελες.

Κυριακή 25 Ιουλίου 2010

36 χρονια γαμημενης δημοκρατιας



Μερικές επιστολές και λίγα λόγια για τον νεαρότερο πολιτικό κρατούμενο της ελληνικής «δημοκρατίας».

*Της δημοκρατιας που για να γιορτασει τα γενεθλια της βαζει την μαριονεττα με το ονομα Καρολο, να καλει στο μεγαρο του καναλαρχες, τους κλεφτες των ζωων μας- καθε λογης πολιτικο παρασιτο, ταγματασφαλιτες που ειτε φορουν μπλε είτε χακί χωρις φυσικα να ξεχναει τους απατεωνες με τα μαυρα, το συφερτο παπαδαριο. Και φετος σε μια παγκοσμια πρωτοτυπια τους αριστουχους μαθητες. Ντροπη του σε οποιον απο τους τελευταιους πηγε.

Τρίτη 20 Ιουλίου 2010

λιβερια δικε μου.


Εχοντας διαπιστωσει πως ο τροπος δολοφονιας των ρουφιανων εκβιαστων ειναι εξισου μαφιοζικος με τον τροπο δρασης των αχορταγων πολιτικαντηδων και των αναλφαβητων παπαγαλων τους, βλεπεις πως πια, αναμεσα στις επικηδειες αναρτησεις δεν υπαρχουν οι αναφορες στον κωλο της παρις χιλτον και στην αυριανη αποκαλυψη σοκ για την σχεση του αρχιστρατηγου με την λαϊκη τραγουδιστρια και το καυτο σαββατοκυριακο τους στη μυκονο. H λασπη εγινε καυτο μεταλλο οταν το τελευταιο ποστ που στις 5:16 π.μ. την Δευτέρα, 19 Ιουλίου 2010 μερικα λεπτα πριν το τραγικο περιστατικο εμελλε να ειναι εν αγνοια του διαχειριστη προφητικο.

" Αύριο θα δείτε πως λειτουργεί το κράτος της διαπλοκής μεταξύ σωμάτων ασφαλείας και επιχειρηματία! Με φωτο και ντοκουμέντα "

Και οπως εγραψε ενας ιερος τραγος της δημοσιοκαφριλας: " Έμελλε, όμως, να είναι η τελευταία και μία κουβέντα που την πήρε ο άνεμος έμελλε να επαληθευτεί με τον πιο άγριο τρόπο δύο χρόνια αργότερα. "

Τελικά ποιος είναι ο μάντης? Ο ταρζάν - ιερός τράγος ή ο Λάμπης Λιβιεράτος?